سرمایه گذاری خطرپذیر

از منظر کوپر[۱] و همکاران (۲۰۰۱)، سرمایه گذاری مخاطره پذیر شرکتی که به صورت اختصار (CVI) یا (CVC) گفته می شود، اولین بار در دهه ۱۹۶۰، تقریبا بیست سال بعد از اولین شرکت سرمایه گذاری مخاطره پذیر (VC) ظهور پیدا کرد. از لحاظ نوع شناسی، سرمایه گذاری مخاطره پذیر شرکتی، فعالیت های معین محدودی می باشند که به سرمایه  گذاری خطرپذیر خارجی، که حالتی از کارآفرینی سازمانی است تعلق دارند. با این حال باید سرمایه گذاری مخاطره پذیر شرکتی (CVC) از سرمایه گذاری خطر پذیر (CV) متمایز شود چرا که سرمایه گذاری خطر پذیر (CV) بیشتر یک رویکرد کلی برای رشد و نوآوری جدید است که هر دو حالت سرمایه گذاری داخلی و خارجی را شامل می شود.سرمایه گذاری مخاطره پذیر شرکتی  (CVC) جزء لازم اما ناکافی از یک استراتژی جامع سرمایه گذاری خطر پذیر (CV) است؛ اما متأسفانه به جای سرمایه گذاری خطر پذیر (CV) در ادبیات مورد استفاده قرار گرفته است. CVC یک سرمایه گذاری به شکل سرمایه گذاری خطر پذیر (CV) است که قانونی اداره شده و به شرکتهای تثبیت شده ای که در شرکت های کوچک و متوسط و استارت آپ ها دارای جایگاه سهامی (معمولا سهام های حداقلی) هستند می پردازد. هاردیمون و همکاران (۱۹۸۳) بین کسب و کارهای مخاطره پذیر جدید و سرمایه گذاری مخاطره پذیر شرکتی  (CVC) ها تمایز قائل می شوند و CVC را به عنوان خرید اوراق بهادار در شرکتهای خارجی، که به صورت مستقل توسط خود کارکنان شرکت خارجی مدیریت می شود، معرفی می کنند در ادامه قصد داریم برای روشن شدن بحث ابتدا تعریفی اجمالی از سرمایه گذاری خطرپذیر(vc)، سرمایه گذاری خطر پذیر شرکتی(cvc) و همچنین کارآفرینی سازمانی داشته باشیم.

نیروی انسانی یک VC

یک وی‌سی شامل یک مدیر است که نام آن را باید Managing Director می‌گذارند. این مدیر هست که در نهایت تصمیم می‌گیرد با یک استارتاپ مشارکت صورت گیرد یا خیر.

برخی کارمندان سازمانی هستند که اموری مانند حساب‌داری، استخدام و اخراج، مارکتینگ را انجام می‌دهند که اصطلاحاً به آن‌ها Partnerها می‌گویند.

برخی نیز کارشناسان و آنالیزورهای وی‌سی هستند و در ارزیابی موشکافانه و بررسی طرح‌ها به وی‌سی کمک می‌کنند که اصطلاحاً به آن‌ها Associates یا Analysts می‌گویند.

و در نهایت عده‌ای نیز هستند که کارآفرینانی باتجربه هستند که به صورت غیرانتفاعی به یک وی‌سی کمک می‌کنند و منتور و مشاور آن‌ها هستند که به آن‌ها Venture Partners می‌گویند.

انواع VC

وی‌سی‌ها به طور کلی از نظر میزان دلاری سرمایه‌گذاری، تعداد سرمایه‌گذاری‌ها و تعداد شرکای تجاری تقسیم‌بندی می‌شوند. یکی از این دسته‌بندی‌ها چنین است:

  1. Micro VC Fund
  2. Seed-Stage VC Fund
  3. Early-Stage VC Fund
  4. Mid-Stage VC Fund
  5. Late-Stage VC Fund

Micro VC Fund

این شرکت‌ها معمولاً روی استارتاپ‌های مراحل اولیه سرمایه‌گذاری می‌کنند. معمولاً آن‌ها تامین‌کننده Pre-Seed یا Seed یا Series A هستند. میزان سرمایه‌گذاری این‌ها اغلب پایین‌تر از ۱۵ میلیون دلار است.

Seed-Stage VC Fund

این شرکت‌های سرمایه‌گذاری جسورانه نیز معمولاً در مراحل اولیه سرمایه‌گذاری می‌کنند و راندهای سرمایه‌پذیری Series A را معمولاً تامین می‌کنند. میزان سرمایه‌گذاری این‌ها حداکثر تا ۱۵۰ میلیون دلار است.

Early-Stage VC Fund

این شرکت‌ها تا مراحل سری B استارتاپ‌ها را نیز تامین می‌کنند و اغلب در بازه ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری می‌کنند.

Mid-Stage VC Fund

Technological devices, financial document with pen, glass of water at workplace on background of three business partners striking deal

این شرکت‌ها استارتاپ‌های در مراحل میانی را هدف گرفته‌اند و در حدود ۲۰۰ میلیون تا ۱ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری می‌کنند. به سرمایه این‌ها سرمایه رشد نیز می‌گویند از این رو که معمولاً در این مرحله استارتاپ‌ها در حال رشد سریع خود هستند و شتاب‌گیری.

Late-Stage VC Fund

در این مرحله دیگر یک استارتاپ بسیار موفق داریم که یا سودآوری خوبی دارند و یا در حال ورود به بورس (IPO) هستند و حجم این سرمایه‌گذاری‌ها بالاتر از ۱ میلیارد دلار است که گاهاً وی‌سی‌ها با کمک بانک‌ها و شرکت‌های بسیار بزرگ این کارها را انجام می‌دهند.

به اشتراک بگذارید:
قبلی «
بعدی »

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *